Mail van : medicinale cannabis gebruiker Smookey

Smookey, is een medicinale gebruiker, hij heeft er erg lang over getwijfeld of dat hij zijn verhaal hier op wietblog wilde vertellen, toen ik hem aangaf dat dit ook anoniem kan.  Had ik zijn verhaal dan ook vrij snel binnen. Het is toch eigenlijk idioot dat je onder pseudoniem over je medicatie moet vertellen!!

Hoi Karel hierbij mijn verhaal voor jou en de lezers van wietblog.com

Na vele jaren niet geloofd te zijn en onderzoek na onderzoek, kom ik in het ziekenhuis met een hartkwaal; vocht achter mijn longen, tenen zo dik als verse worsten, verminderde nierfunctie, versleten wervelkolom, longproblemen en diabetes.
Na een paar weken mocht ik het ziekenhuis verlaten met een boodschappentas vol medicijnen. In eerste instantie denk je op te knappen, dus slik je netjes de medicijnen. Iedere 3 maanden een vervolgrecept zonder dat er naar je gekeken wordt, dat 15 jaar lang. De huisarts keek er ook niet naar, die vulde gewoon zijn portemonee. Alleen één keer naar de diabetes verpleegkundige, die dan zei: “Gaat goed! Vooral Becel smeren en afvallen hoor!” Maar met de medicatie voor diabetes kan je niet afvallen. Mijn vrouw heeft fibromyalgie en lag ‘s nachts te huilen van de pijn. Kreeg van de reuma arts pillen, nou, haar ogen werden met de dag slechter, zag geen hand voor haar ogen meer en heeft de medicijnen aan de kant gegooid.


Van een vriend kreeg ze een flesje wietolie, eerst dacht ze: “Ja, doei,ik wil niet een verslaafde worden!”Maar wat moet je als je crepeert van de pijn? Ze heeft de wietolie genomen, iedere avnond 2 druppels onder kaar tong. Wis en waarachtig, de pijn werd minder en ze kon weer slapen, ze kon weer zelf appeltaartmix kneden wat voorheen ook niet meer ging.

Zelf was ik al een poosje gestopt met de Simvastatine, omdat je daar zo dement als een deur van wordt. We hebben onze levensstijl helemaal omgegooid en proberen zo gezond mogelijk te eten en “alle suiker” in de ban te doen, we maken zelf vruchtensap en om te zoeten honing. En ik val inderdaad af, ben nu 20 kilo kwijt. Op een moment begon ik scheten te laten die naar rotte eieren stonken. We hebben in een schriftje bijgehouden wat ik allemaal at en dronk om te kijken waar het fout ging. Later bleek het van de Omeprazol te komen (maagbeschermers). Ik was al gestopt met insuline te spuiten om verder te gaan met metformine, van 2 pillen per dag afgebouwd naar 1 pil per dag. Spannend! Wat zou er nu gebeuren? Er gebeurde helemaal niets waar ik minder van werd!


Ik gebruikte al druppels wietolie op aandringen an mijn vrouw en rookte ‘s avonds een jointje tegen de pijn in mijn wervelkolom.
Op een dag zei mijn vrouw (en ik had het ook al op het net gelezen) dat er mensen zijn die van de ene op de andere dag stoppen met hun medicijnen en dat ik moest stoppen met die gifzooi, je wordt er niet beter van. Eerst was ik bang, maar na een paar weken dacht ik: “Krijg nou wat, ik loop gewoon door zonder medicijnen. Wel iedere dag wietdruppels. Ik begon mij steeds beter te voelen en kon zelfs stukjes lopen zonder stok. We begonnen zelf buiten planten te kweken, dat ging goed, en zelf olie maken. Geweldig!
Tot we in 2016 een brief in de bus vonden van de Niet Sympathieke Buurman, hij had last van wietlucht in zijn tuin en huis. Ik praten met de Niet Sympathieke Buurman, oke, ik ruim het wel op en volgend jaar doe ik 4 planten in de tuin, dat was goed.


Nu was het 2017 en er stonden 4 plantjes in de tuin, die waren van een soort waar nog maar 4 zaadjes van over waren. Dit soort was dus bijna verdwenen. Staan er opeens 4 agenten voor mijn deur i.v.m. geuroverlast. Ik zei: “Kom binnen jongens, ik heb 4 planten in de tuin en die staan nog niet in de bloei, dus kunnen niet stinken.” Onder toezicht van 4 agenten moest ik mijn planten afsnoeien en in de groene container doen, met pijn im mijn hart, omdat ik wist dat dit soort verloren ging voor de mensheid. Daarna gingen er 4 agenten door mijn huis en alles werd bekeken, bij een slaapkamer bleven ze staan en dachten: Bingo! In de slaapkamer stond een zak met vacuum getrokken bruine stukken. “Wat is dat?” vroeg een agent, ik zei: “Spek”. Hij keek ongelovig, hij dacht: “Hasj, HAHA”. Hij ging eraan ruiken en ja hoor, spek, die ik zelf gerookt had.


Na een grondige inspectie van mijn woning gingen ze weg. Een week later kwamen ze weer alles nakijken. De derde week stonden ze weer voor mijn deur. Weer geuroverlast, alles weer nagekeken en overal geroken, maar er was niets. Mijn Niet Sympathieke Buurman had weer geklaagd!

Relaas, de medicijnen hebben niet mijn leven gered, maar de wietolie.
En een jointje maakt mijn leven een stuk dragelijker.

Smookey

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Anti-spam: complete the taskWordPress CAPTCHA